(placeholder)

Traumatherapeut

MEANDER - Levensstroom

geredigeerd door Lutghart Witters

De essentie van de film ‘Meander-Levensstroom’ wordt in elf stappen verwoord en in beeld gebracht.


Het lijdend leven van het kind - Het LIJDEN van de OUDER - De verantwoordelijkheid van de ouder - De keuze van het kind/ zelfmanagement – THERAPIE - Gelukkige ouders - Het kind en ZICH ZELF ZIJN - CONFLICT met de ouders door contactverbreking - Het kind dat zichzelf blijft en warm - De ouder en zijn nog onzichtbaar trauma. - CONTACT


De film is een bijdrage om tot datgene te komen waar we allen behoefte aan hebben namelijk CONTACT. Als binnen het gezin de aanwezige contactverbreking wordt herkend en vervolgens een weg ( therapie) wordt gevonden om tot herstel te komen, ligt een gezond en gelukkig leven in het verschiet.  


Een gezond functioneren van het gezin is een niet te onderschatte voedingsbodem en daarmee een belangrijke bouwsteen voor de maatschappij.


Deze film is een kwetsbaar gegeven. Je laten raken in wat ‘is’ opent voor jezelf de mogelijkheid tot heling van eigen pijn en tot inzichten in de kracht van lijden en ‘liefde’ en waar deze beiden toe in staat zijn. Het is een waar gebeurd verhaal. Wil je deze film bekijken, maak een afspraak en ik maak tijd   om hem samen met jou te bekijken.

De film ‘Meander – levensstroom’ -  2000


In 1997 open ik het centrum ’Meander’ te St. Job in ‘t Goor. Mijn werk als zelfstandig therapeut is gericht op het begeleiden en (dag en nacht) opvang van jongeren en gezinnen.


Het uitgangspunt voor deze film is de zoektocht naar het ontstaan en de oorzaak van lijden bij ‘jonge mensen’. Als het jonge leven al zo zwaarbeladen en pijnlijk is hoe gaat dan de volwassenen, de ouders door het leven?


Is lijdend leven een systeem, erfelijk of een keuze? Klopt het dat elk huisje een kruisje heeft en waarom is dat dan zo. Of is het jouw eigen schuld dat je ongelukkig en lijdend bent? Maar wat is de inhoud en de oorzaak van dit lijden en de onmogelijkheid gelukkig te zijn? Hoe maak je een gelukkig leven als je ouders ongelukkig zijn? zijn de vragen die naar een antwoord verlangen.         

Dank aan mijn vier zonen voor hun vertrouwen dat hun moeder haar project - het centrum Meander - waar zou maken, voor de vele helpende en ondersteunende vrienden en kennissen die het mogelijk hebben gemaakt het centrum 'Meander' in 1997 vorm en inhoud te geven.


Dank voor het vertrouwen die vele zoekende mensen in me hebben gehad en hebben toegestaan met hen op weg te gaan.


Dank aan alle mensen die hebben meegeholpen en me voor de filmopnames inzage hebben gegeven in hun proces binnen contactherstel.


Mijn dank aan Ivo Van Orshoven voor het ter beschikking stellen van de door Twan Verbeerne gemaakte beeldmateriaal. Al deze beelden werden gemaakt tijdens mijn therapeutisch werk op het Orshof instituut.

De Meander-praktijk heeft binnen 3Vleugel-leefacademie sinds 2013 een nieuw onderdak gevonden. In de met behulp van mijn gaven ontwikkelde therapievorm (Meander-therapie) begeleid ik mensen met zichtbare en onzichtbare levensissues in individuele en groepswerk, Systemisch opstellingen (volgens Bert Hellinger) individueel en in groep, door Integraal-Emotioneel Lichaamswerk (Intelia), creatieve (beeldende kunst) sessies, en gezinsactiviteiten.

IK, de volwassene.


Als ouder heb ik zo mijn best gedaan, Ik heb alles (en nog veel meer) gedaan wat ze van mij vroegen. En ik heb me geen moeite gespaard om mijn kind te geven wat zijn hart verlangde.


Op het eerste zicht is alles aanwezig en toch neem ik waar en ervaar ik dat ik zelf niet gelukkig ben en ik mijn kind niet gelukkig kan maken. Het is door mijn schuld, mijn niet kunnen dat het in ons gezin zo moeilijk gaat. Ik heb er niets van terecht gebracht.


Overal zie ik pijn. Ben ik de oorzaak van dat verdriet? Het is immers nooit goed wat ik doe. En dat maakt me machteloos. Waarom lijkt het alsof ik de mensen die ik graag zie pijn doe, terwijl ik eigenlijk niets liever wil dan warmte en liefde?


Ik heb nu de keuze. Ofwel ga ik problemen negeren of minimaliseren vanuit een gevoel van machteloosheid in deze situatie. Ik heb een panische angst om mijn kind te verliezen.

Ofwel moet ik om in deze situatie te kunnen overleven strengere eisen stellen aan mezelf en

mijn kinderen, want eigenlijk heb ik gefaald in mijn opvoeding naar de kinderen toe.


Maar uiteindelijk ga ik ook hieraan kapot.

Ik zie het probleem, maar ondanks mijn goedbedoelde pogingen om het alleen op te lossen, dreig ik er volledig in weg te zakken.

Hoe geraak ik hier uit?

IK, het kind.


Als kind heb ik zo mijn best gedaan. Ik heb alles (en nog veel meer) gedaan wat ze van mij vroegen. En mijn ouders hebben zich geen moeite gespaard om mij te geven wat mijn hart verlangde.


Eigenlijk heb ik alles om gelukkig te zijn. En toch voel ik mij niet gelukkig. En ook mijn ouders kan ik niet gelukkig maken. Het is door mijn schuld dat het in ons gezin zo moeilijk gaat. Ik heb er niets van terecht gebracht.


Overal zie ik pijn, ik ben de oorzaak van veel verdriet, het is nooit goed wat ik doe. En dat maakt me zo boos. Waarom lijkt het alsof ik de mensen die ik graag zie pijn doe, terwijl ik eigenlijk niets liever wil dan warmte en liefde geven?


Ik heb nu de keuze. Ofwel ben ik gewillig aan hetgeen de omgeving van mij verwacht (hun schoolkeuze, hun sportdiscipline, hun muziekschool, die jeugdbeweging, familiebezoeken, braaf thuisblijven) ofwel ga ik er radicaal tegen in (spijbelen, weglopen, geweld, drugs).


Maar uiteindelijk ga ik eraan kapot, ik wil weg van dit leven (zelfmoord), ik wil slapen (vermoeidheidssyndroom, depressie), ik word ziek en zwak (anorexia) zodat ik niet meer hoef te vechten om geaccepteerd te worden en mijn pijn en de pijn van mijn omgeving niet meer hoef te voelen.

Loop niet voor me, het zou kunnen dat ik niet volg.


Loop niet achter me, het zou kunnen dat ik geen goede leider ben.


Loop naast me en wees gewoon mijn vriend.    



Albert Camus

FILM

© Lutghart Witters

© Lutghart Witters

TOOLS

voor ondersteuning van je weg binnen bewustwording

THERAPIE MGRD

(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)
(placeholder)

Het is een waar gebeurd verhaal. Wil je deze film bekijken, maak een afspraak en ik maak tijd

om hem samen met jou te bekijken.

In het vinden van antwoorden en binnen de ontwikkeling van mijn persoonlijke therapievorm (Meander-therapie) ontstaat de gedachte een film te maken. In de intense begeleiding van K, een jongere met de diagnose Anorexia Nervosa, worden de verschillende stappen, nodig voor het herwinnen van een gezond leven, zichtbaar.


In de periode dat deze film inhoud, vorm en beeldend werd, had ik nog geen kennis van het systemisch werk van Bert Hellinger. Maar toen reeds sprak ik over het aanwezig zijn van een systeem binnen het gezin waardoor kinderen een verantwoordelijkheid dragen die hen niet toebehoord. Is lijdend leven een systeem en is dit erfelijk?


Het thema 'misbruik' is nog onzichtbaar in de film verwoord maar was voor mij een thema die de zoektocht naar antwoorden op de hoe, waarom en waarvoor waard is. Na vijftien jaar schrijven en herschrijven wordt mijn boek 'Het inzichtbare zichtbaar gemaakt' gepubliceerd.  (lees meer)


Bij opening van het centrum Meander (1997) werd een folder uitgegeven met de levensbeschouwingen van 'IK, het kind en 'Ik, de volwassene'. Deze woorden zijn in deze tijd nog steeds en misschien ook dringender geworden in het gedachtegoed van vele kinderen en volwassenen. (2020 -Covid 19)


Ik breng dit SCHOUWEN over LEVEN van het kind en de volwassene

graag opnieuw onder jullie aandacht.